آداب و رسوم ماه رمضان یکی از بارزترین نمونه های فرهنگ عامه به شمار می رود و بسیاری از این آداب و رسوم ریشه در دین و مذهب دارد و جالب اینکه برخی از این آداب حتی به دوران قبل از اسلام باز می گردد که این امر حاکی از پیوند عمیق فرهنگ اسلامی و ایرانی دارد.
وبلاگ اسکالپل نوشت:فاطمیه روضه ها و نقل ها و اشک ها در هم و برهم هستند و نمی دانی برای دردهای مادر گریه کنی یا برای بغض فرو خورده ی پدر یا برای سکوت سنگین پسر بزرگتر.....
ایشان با این که خیلی مرید داشتند اما مریدباز و مریدپرور نبودند. باور کنید مریدانشان حاضر بودند هر کاری برای ایشان بکنند چون واقعاٌ حیات معنوی شان را مدیون حاج آقا هستند.
صدای آقا مجتبی تهرانی دیگر قوت همیشه را نداشت اما از همیشه سوزناکتر بود؛ انگار این آخرین روضه که برای حضرت زینب(س) خوانده میشد، باید تا همیشه در دل تاریخ ماندگار شود.
مديركل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان اصفهان بااشاره به ثبت مراسم سنتي و مذهبي محرم نوش آباد گفت: تعزيه مناطق استان اصفهان با وجود اصالت و غناي معنوي و هنري نيازمند رونق بخشي و انسجام است.
تقي دژاکام در وبلاگ اب و اتش نوشت:آخرین فرد از اصحاب ابا عبدالله که شهید شد یکمرتبه ولولهای در میان جوانان خاندان پیغمبر افتاد. همه از جا حرکت کردند.....
تقي دژاکام در وبلاگ اب و اتش نوشت:همه حوادث عاشورا، گریه آور و دردناک است. هر بخشی را شما بگیرید از ساعتی که وارد کربلا شدند، صحبت امام حسین، حرف او، خطبه او، شعر خواندن او، خبر مرگ دادن او، صحبت کردن با خواهر، با برادرها، با عزیزان، همه اینها مصیبت است ...
پدرش مرحوم حاج سیدعلی اکبر کوثری از وعاظ شریف و شهیر قم بود که حضرت امام (ره) احترام خاصی بر ایشان قائل بود تا حدی که وقتی به محضر امام (ره) رسید حضرت امام (ره) به احترامش تمام قد ایستاند.
تقی دژاکام در وبلاگ اب و اتش نوشت:در صبح عاشورا حسین «علیه السلام» همین که نماز صبح را با اصحابش خواند، برگشت به آنها فرمود: اصحاب من آماده باشید. مردن جز پلی که شما را از دنیایی به دنیای دیگر عبور میدهد، نیست.
هنگامی که امیر المومنین سر عمربن عبدود را از بدن جدا کرد، لشکریان پیامبر از او خواستند تا زره گران قیمت او را از تنش دربیاورد، اما علی علیه السلام این کار را نکرد و فرمود او بزرگ قبیله خودش بود و نباید او را تحقیر کرد... اما در کربلا ماجرا چیز دیگری بود؛ در کربلا تنها زره از تن به در نمی آمد، که کهنه پیراهن... در کربلا فقط نیزه و شمشیر و تیر زده نمی شد، که سنگ باران...