آبش از قنات و رود بهدست میآید که با آن زراعت مینمایند، محصولاتش صیفی و باقلا، اشجار نخیلات، انبه، نارنج لیمو، زیتون، موز، انجیر، جم و درخت بنه است.»
این توصیف افضل الملک کرمانی در سال ۱۳۱۵ نشان از آبوهوای منحصربهفرد قصر قند سیستان بلوچستان دارد. حالا پس از بارندگیهای شش ماه گذشته که فرصت کشت برنج در قصرقند را فراهم نموده است و قناتهای این شهرستان آب موردنیاز برای کشت برنج را تأمین کرده است.
برداشت برنج از حدود ۳ هزار هکتار شالیزار استان چهارمحال و بختیاری آغاز و تا اواسط آبان ماه ۱۳۹۸ ادامه دارد. بیشترین شالیزارهای این استان در شهرستانهای لردگان و اردل قرار دارد و پیشبینی شده حدود ۱۵ هزار تن شلتوک و حدود ۱۱ هزار تن برنج سفید از این سطح توسط شالیکاران این مناطق به روشهای صنعتی و سنتی برداشت شود. چمپا، لنجان و کوهرنگ از ارقام مرغوب برنج این خطه از کشور است.
کاشت برنج در استان گلستان به علت کمبود آبهای زیرزمینی توجیه فنی و اقتصادی ندارد و فقط باید در مزارعی شالی کاشته شود که نزدیک رودخانه است و به آن اراضی نسق (به فتح ن و س) میگویند. گلستان حدود ۱۱ هزار هکتار اراضی نسق دارد. قیمت بالای برنج نسبت به دیگر محصولات کشاورزان را به کشت این محصول سوق میدهد و از رغبت آنان برای استفاده از روشهای نوین کاشت میکاهد.