پناه امن کودک در روزهای پرخبر کجاست؟
مهمترین و امنترین پناه کودک، آرامش ما والدین در شرایط پرتنش است.
باشگاه خبرنگاران جوان - گاهی اوقات کودکان ما دچار استرس و فشارهای ناشی از اخباری میشوند که ما، به عنوان پدر و مادر، دنبال میکنیم. چه راهکارهای سادهای را میتوانیم به کار بگیریم تا از کودکان خود در برابر این التهاب و فشار اخبار محافظت کنیم؟
دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی، به این پرسش پاسخ میدهد.
پناهِ آرامی برای کودک باشیم
نخستین حواسجمعی که فرضی بارها پیش از این بر آن تأکید کرده، این است که سعی کنیم «آرامش خود را به عنوان پدر و مادر حفظ کنیم. مهمترین و امنترین پناه کودک، آرامش ما والدین در شرایط پرتنش است. بنابراین پیش از هر چیز، لازم است مراقب حال خود باشیم.»
در اخبار غرق نشویم
این کارشناس تربیتی توصیه میکند «تلاش کنیم اخبار را با برنامه دنبال کنیم و به صورت پیوسته آنها را مشاهده نکنیم. اگر اخبار موجب اضطراب ما میشود، بهتر است بازههای زمانی مشخصی را برای پیگیری آن در نظر بگیریم.»
برای مثال، هر چهار یا پنج ساعت یکبار اخبار را بررسی کنیم، نه اینکه به طور مداوم تلویزیون روشن باشد یا مرتب در حال بررسی شبکهها و پیامرسانهای فضای مجازی باشیم.
اخبار مهم را از نزدیکانمان بگیریم
میتوان از افراد دیگری که روحیهٔ قویتر و آرامتری دارند، کمک گرفت.
فرضی در توضیح این راهکار میگوید «میتوانیم از چند نفر از اقوام و نزدیکان که آرامتر و صبورتر هستند درخواست کنیم در صورت لزوم، خبرهای مهم را زودتر به ما اطلاع دهند؛ نه خبرهایی که صرفاً حاوی استرس و تنش هستند و خود ما هم به دنبال آنها هستیم.»
پخش اخبار را در خانه محدود کنیم
تا حد امکان رسانههای جمعی، بهویژه تلویزیون را از فضای عمومی خانه که کودکان در آن حضور دارند، دور کنیم. یعنی «به جای پخش مستقیم اخبار در فضای خانه، بهتر است آنها را به صورت شخصی دنبال کنیم تا فضای خانه برای کودکان ملتهب نشود.»
این موضوع بسیار مهم است؛ چون به گفتهٔ فرضی «اگر کودکان ببینند که تلویزیون به طور مداوم در مقابل آنها روشن است، دچار استرس، تنش و اضطرابهای روحی خواهند شد.»
روال عادی زندگی کودک را حفظ کنیم
سعی کنیم روال عادی زندگی خود را، که پیشتر با کودکان داشتیم، حفظ کنیم. برای مثال، «اگر بازیهای روزانهای با آنها انجام میدادیم، این فعالیتها را ادامه دهیم تا کودکان کمترین میزان اضطراب را تجربه کنند، یا حتی از همان مقدار اندک نیز مصون بمانند.»
فراموش نکنیم که بچهها حس ما را میفهمند
فرضی در انتها تأکید میکند که بسیار مهم است که مراقب کودکان خود باشیم؛ چون آنها بیش از آنچه تصور میکنیم، متوجه استرس و تنشهای روحی ما میشوند.
او میگوید «اگر ما به عنوان والدین، حتی بدون بیان کلامی یا گفتوگوی تنشزا، در رفتار و عملکرد خود نشان دهیم که دچار استرس و اضطراب هستیم، این احساسات به آنها منتقل خواهد شد و ممکن است در آینده و در سنین بزرگسالی، برای آنها مشکلاتی ایجاد کند.»
بنابراین، لازم است تا حد امکان، به عنوان پدر و مادر، بر رفتار، موقعیتها و هیجانات منفی خود تسلط بیشتری داشته باشیم، تابآوری خود را افزایش دهیم و خویشتنداری بیشتری نشان دهیم.
انشاءالله کودکان ما نیز، به امید خدا، دچار آسیب نخواهند شد.
منبع: فارس
