باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - یک مطالعه جدید نشان داد که صرف زمان زیاد برای تماشای تلویزیون در میانسالی ممکن است با تغییراتی در ساختار مغز، از جمله کاهش اندازه مناطق خاصی مرتبط با حافظه و عملکرد‌های شناختی، مرتبط باشد.

این مطالعه که در مجله آلزایمر و زوال عقل منتشر شده است، نشان داد افرادی که در میانسالی مرتباً تلویزیون تماشا می‌کردند، سال‌ها بعد نشانه‌هایی از کاهش اندازه در مناطق مهم مغز و همچنین تغییراتی در ماده سفید مغز، بافت‌هایی که نقش مهمی در انتقال سیگنال‌ها بین مناطق مختلف مغز دارند، نشان دادند.

دیوید ریچلین، استاد علوم زیستی و انسان‌شناسی در کالج هنر و علوم دورنسیف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و یکی از محققان ارشد این مطالعه، گفت که تحقیقات قبلی اغلب بر مدت زمان نشستن متمرکز بوده‌اند، اما یافته‌های جدید اهمیت توجه به ماهیت فعالیتی را که فرد هنگام نشستن انجام می‌دهد، نشان می‌دهد.

این مطالعه داده‌های تقریباً ۱۷۰۰ نفر با میانگین سنی ۵۳ سال را که در مطالعه خطر تصلب شرایین در جوامع (ARIC) شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کرد. این مطالعه بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ در ایالات متحده آغاز شد. هدف از این مطالعه، نظارت بر عوامل مؤثر بر سلامت قلب و مغز بود.

محققان از شرکت‌کنندگان خواستند تا عادات تماشای تلویزیون در اوقات فراغت خود را گزارش دهند و زمان بی‌تحرکی خود را در طول ساعات کاری تخمین بزنند. بیش از ۲۰ سال بعد، شرکت‌کنندگان تحت اسکن MRI قرار گرفتند تا تغییرات در مغز خود را تشخیص دهند.

نتایج نشان داد افرادی که مرتباً تلویزیون تماشا می‌کردند، در مقایسه با افرادی که به ندرت تلویزیون تماشا می‌کردند، در چندین ناحیه مغز تفاوت‌هایی را نشان دادند. این تفاوت‌ها شامل کاهش حجم در نواحی مرتبط با حافظه، کاهش حجم در لوب‌های پیشانی و پس‌سری (مسئول عملکرد‌های اجرایی و پردازش بصری) و افزایش نشانگر‌های مرتبط با تغییرات در ماده سفید مغز بود.

محققان توضیح دادند که این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن سایر عواملی که می‌توانند بر سلامت مغز تأثیر بگذارند، مانند فعالیت بدنی، دیابت، شاخص توده بدنی، سیگار کشیدن و مصرف الکل، همچنان پابرجاست.

با این حال، این مطالعه نشان داد که خودِ نشستن ممکن است مشکل اصلی نباشد، زیرا سایر فعالیت‌های کم‌تحرک اثرات مشابهی را نشان نمی‌دهند. محققان دریافتند افرادی که مدت طولانی را در حالت نشسته کار می‌کردند، تغییرات مغزی مشابهی را نشان ندادند، شاید به این دلیل که برخی از مشاغل اداری نیاز به تمرکز پایدار و درگیری ذهنی دارند.

محققان همچنین خاطرنشان کردند که این ارتباطات در مردان هنگام تجزیه و تحلیل نتایج اسکن MRI بر اساس جنسیت، بارزتر بود. آنها به برخی از محدودیت‌های مطالعه، از جمله اتکای آن به زمان تماشای تلویزیون گزارش‌شده توسط شرکت‌کنندگان و عدم وجود تصاویر MRI در ابتدای مطالعه، اشاره کردند که تعیین زمان دقیق تغییرات را دشوار می‌کند.

در حالی که تحقیقات بیشتری برای درک رابطه بین تماشای تلویزیون و سلامت مغز مورد نیاز است، دانشمندان معتقدند که توصیه‌های بهداشتی آینده نه تنها ممکن است بر کاهش زمان نشستن، بلکه بر انتخاب فعالیت‌های محرک ذهنی بیشتر در طول استراحت و به حداقل رساندن تماشای غیرفعال تلویزیون نیز متمرکز باشد.

منبع: Medical Express