به دنیا ثابت میکنیم «او» برای پیروزی کافی است
بهزودی، در همین جنگ به همۀ دنیا ثابت میشود که وقتی ملتی در دل بمبارانها، نامردیها و ترور سرداران به خدا تکیه کند، خدا برایش کافی است.
باشگاه خبرنگاران جوان - آیا تابهحال طعم «زندگی با یک آیه» را چشیدهاید؟ آن لحظهای که در کورانِ یک سختی، آیهای ناگهان در قلبتان مینشیند و تمام اضطرابها را میشوید. یا در میانۀ یک دوراهیِ سرنوشتساز، کلامی از قرآن همچون چراغی پُرنور مسیر پیش رو را روشن میکند؛ آیهای که دیگر فقط متنی بر روی کاغذ نیست، بلکه به یک دوست صمیمی، یک مشاور حکیم و پناهگاهی امن تبدیل میشود.
این تجربه همان اِکسیری است که روح را در هیاهوی دنیای امروز زنده نگه میدارد.
وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ(طلاق، آیۀ ۲-۳)
و هرکس تقوای الهی پيشه کند، خدا راه نجات [از مشکلات] را پیش پایش میگذارد، و به او از جایی که فکرش را نمیکند، روزی میدهد، و هرکس به خدا توکل کند، او برایش کافی است.
با بنبستهای زندگی چه کنیم؟
در بنبستهای زندگی، کمتر دستوپا بزن. وسط آن بگومگوها چند لحظه بنشین و به این کلمات فکر کن. از خودت بپرس: من این روزها چهقدر مراقب رفتارم بودهام؟ چهقدر خدا را در کارهایم دیدهام؟ با خودت قولوقرارهای تازهای بگذار؛ تصمیم بگیر از حالا به بعد هر روز که از خواب بیدار میشوی، خدا را بیشتر در نظر بگیری و بعد با خیال تخت به وعدههای خدا اعتماد کن. آنوقت خودت خواهی دید که چشمهها چهطور بیهوا از دل سنگها میجوشند و شکوفهها چگونه ناگهان از دل شعلهها سر برمیآورند. آن وقت خودت شیرینی آن رزق بیحساب را خواهی چشید.
بنبست نداریم!
پدری که کنار تخت فرزند بیمارش نشسته، جیبهایش خالی است و دکتر از هزینههای سنگین درمان میگوید و درست در همین اوج استیصال، یک پیشنهاد وسوسهانگیز از راه میرسد: یک معاملۀ حرام، یک رشوه… یا جوانی که تمام راههای حلال برای تشکیل خانواده به رویش بسته شده و برعکس زمینۀ گناه برایش فراهم است. اینها بزنگاههایی هستند که راه درست، مسدود به نظر میآید و راه غلط، آسان و در دسترس. جایی که عقلِ حسابگر میگوید: «چارهای نیست!» اما قرآن کریم، در یکی از امیدبخشترین آیات خود، یک شاهکلید برای قفل تمام درهای بستۀ زندگی ارائه میدهد: وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ؛ «و هرکس تقوای الهی پیشه کند، خداوند برای او راه خروجی قرار میدهد و او را از جایی که گمان نمیبرد، روزی میدهد؛ و هرکس بر خدا توکل کند، پس او برایش کافی است.» (طلاق/۲ - ۳)
از پیامبر اکرم(صلیالله علیه و آله) نقل شده که فرمودند: «من آیهای را میشناسم که اگر مردم به آن عمل کنند، برایشان کافی خواهد بود.» سپس شروع به تلاوت همین آیه کردند و آن را بارها و بارها تکرار نمودند.
اگر تو در بنبست هستی، خدا که در بنبست نیست. به او اعتماد کن.
راه نجات ملتی که زیر شدیدترین تحریمها، تهدیدها و حملات قرار گرفته، تسلیمشدن و دستبرداشتن از آرمانها نیست. بلکه وقتی با «تقوای جمعی» و «توکل ملی» و عمل به توصیه فرمانده رشید اسلام که مردم خیابانها را نگه دارند ما مرزها و کشور را نگه میداریم ۱۷ شب است خیابانها را خالی نکرده و از عهدش با خدا پا پس نکشد، خدا وارد میدان میشود و خوب هوایش را دارد. ما در جنگ ۸ سال دفاع مقدس این آیه را دیدیم. بعد از جنگ هم دیدیم که چهطور از دل تحریم، پیشرفت موشکی و هستهای و از میان انزوای سیاسی، عمق راهبردی و نفوذ منطقهای خلق شد. بله، بهزودی، در همین جنگ هم به همۀ دنیا ثابت میشود که وقتی ملتی در دل بمبارانها، نامردیها و ترور سرداران به خدا تکیه کند، خدا برایش کافی است.
این همان نکتهای است که رهبر شهید انقلاب بر آن تأکید داشته: «رزق لایُحتَسَب را همیشه در محاسباتتان بهطور اجمال در نظر داشته باشید. درست است که محاسبات عقلانی و مادّی، تأثیرگذارند، ... امّا یک جایی هم باز بگذارید برای محاسباتی فراتر از مسائل مادّی؛ فراتر از آنچه به عقل انسان میرسد؛ این، رزق لایُحتَسَب است.»
منبع: فارس
