باشگاه خبرنگاران جوان- دیشب مسیر اجتماع بزرگ امام رضایی‌ها مملو از جمعیت بود. مردم برای جشن میلاد امام رضا (ع) دور هم جمع شده بودند، اما چیزی که در میدان‌های اصلی مسیر میدان امام حسین (ع) تا آزادی جلوه می‌کرد، یک «رسوایی تمام‌عیار» بود. رسوایی برای خارج نشینان و افراد خائن به وطنی که این روز‌ها مدام از تحریم و جنگ و ناامیدی و تفرقه می‌گویند. 

برنامه از ساعت سه بعدازظهر بود، اما من حوالی هشت شب خودم را به این اجتماع رساندم. راستش فکر می‌کردم دیگر همه‌چیز تمام شده است. گفتم شاید چند موکب مانده و چند دسته جمعیت خسته در حال جمع کردن بساط. اما مراسم نه تنها تمام نشده بود، که انگار تازه داشت جان می‌گرفت. تا حوالی ساعت ۲۴ یعنی چهار ساعت بعد از رسیدن من، هنوز صف‌های مردم از یک سو به سوی دیگر میدان می‌رفت، موکب‌ها چای و شربت پخش می‌کردند و بچه‌ها با دست‌های رنگ‌آمیزی شده از پرچم ایران در مسیر می‌دویدند.

مردم از میدان امام حسین (ع) تا میدان آزادی، صف‌هایی کشیدند که نه ابتدایش پیدا بود و نه انتهایش. انگار تمام شهر فهمیده بود که بهترین پاسخ به دشمن، یک جشن ملی است.

شبی که جشن غدیر در تهران تکرار شد

حال و هوای جشن بیش از هر چیز یادآور همان شور جشن غدیر بود فقط‌ای‌بار به جای پرچم سبز غدیر، مردم بیشتر پرچم ایران اسلامی را در دست داشتند. پرچم‌های ایران، روی دست کودکان و بر دوش پدربزرگ‌ها بود. فروشنده‌ها هم پرچم اسپانیا را کنار پرچم ایران می‌فروختند. سربند‌ها و دستبند‌های سه‌رنگ، آنقدر خریدار داشت که یکی دستفروشان می‌گفت: «تقریبا هر روز جنس جدید می‌خرم.»

نمایشگاه وحدت و تحقیر تحریم‌ها

در میادین اصلی، موکب‌ها پرشورتر بودند. در موکب‌های ویژه جامعه المصطفی، غافلگیری بزرگ منتظرمان بود. مهمانانی از یمن، آنگولا، اندونزی و نیجریه، هند و پاکستان. هرکدام با ذوقی وصف‌نشدنی از ایران می‌گفتند. یکی از یمنی‌ها با تعجب گفت: «در کشور ما پس از جنگ وضعیت اقتصادی خیلی سخت شد. اینجا همه چیز تحت کنترل است، مردم جشن می‌گیرند و لبخند می‌زنند.» اندونزیایی‌ها هم روایت جالبی داشتند. 

یکی از فعالان مجازی اندونزی تعریف می‌کرد: «ویدیوی من از هزینه برق و قیمت کالا در ایران جنگی، هشت میلیون بازدید خورده. مردم کشورم بعد از جنگ ایران با آمریکا و اسرائیل مشتاق شدند بیایند ایران را ببینند. کسانی که قبلاً علاقه نداشتند، الان ساعت‌ها درباره ایران می‌خوانند.» این یعنی دشمن هرچه زور زد، نتوانست چهره واقعی ایران را در جهان بپوشاند و اتفاقا ایران محبوب‌تر از هر زمانی دیگر شد.

قهوه یمنی و مهمانانی که می‌بالند

در همان موکب، قهوه یمنی و آنگولایی و چای پاکستانی توزیع می‌شد. مهمانان خارجی با صراحت می‌گفتند: «ما در ایران، یک کشور اسلامی و مستقل، ماندگار شده‌ایم. وقتی برگردیم، برای همه فامیل و آشنایان از مهمان‌نوازی و امنیت اینجا خواهیم گفت.» 

کودکان و بزرگترها؛ همدلی از جنس نقاشی و سرود

در مسیر اجتماع امام رضایی‌ها در هر موکبی، دو بخش جداگانه بود یکی برای بچه‌ها با نقاشی و بادکنک و پویانمایی و یکی برای بزرگتر‌ها با سخنرانی و پرسش و پاسخ درباره سیره رضوی. مردم آمده بودند تا بگویند حتی زیر سقف تحریم‌ها و تهدیدها، ما برای هم برنامه داریم.

میدان انقلاب؛ اوج جمعیت و نمایش اقتدار

 هرچه به میدان انقلاب نزدیکتر می‌شدی، جمعیت فشرده‌تر می‌شد. کنار دانشگاه تهران، برنامه روشنگری و جشن میلاد برپا بود. جمله‌ای که بار‌ها و بار‌ها تکرار می‌شد: «ما ایران را ایران امام رضا می‌دانیم.»، اما آنچه چشم‌ها را خیره کرد، پهپاد‌های شاهد بود که روی تریلی‌های میدان انقلاب مستقر شده بودند. نیرو‌های سپاه اطرافشان ایستاده بودند و کودکان و نوجوانان با ذوق و شوق بالای تریلی می‌رفتند تا کنار این افتخارات میهن عکس یادگاری بگیرند. 

مداحی و سرودی که یادآور ایستادگی بود

در این اجتماع در میدان انقلاب مجید بنی‌فاطمه و محمدحسین حدادیان مداحی کردند و از شور و حال امام رضایی‌ها گفتند. در یک لحظه، جمعیت یکصدا سرود «به لاله در خون خفته» را سرداد. آن سرود روز‌های دفاع مقدس، این بار در شب میلاد امام مهربانی‌ها طنین‌انداز شد، تا همه بدانند نسل مقاومت هنوز زنده است. شعار‌هایی همچون «شاه فقط شاه نجف، نه پهلوی بی‌شرف» طنین‌انداز شد.

درست در روز‌هایی که برخی از ضعف و ناامیدی می‌گویند، مردم تهران نشان دادند که چراغ همدلی هرگز خاموش نمی‌شود.

البته در این میان برخی هم بودند که زندگی مشترک را تازه شروع کرده بودند و عروس و داماد‌هایی که این روز و این اجتماع بزرگ را برای شروع زندگی انتخاب کرده بودند.

کاروان خودرویی؛ پایان باشکوه یک شب ماندگار

آخر شب در حالی که موکب‌ها در حال جمع‌آوری بودند، کاروانی از خودرو‌های شخصی با پرچم‌های ایران و شعار‌های انقلابی، در مسیر آزادی به حرکت درآمدند. پخش سرود‌هایی مثل «ای ایران» و «بزن که خوب می‌زنی» فضای شهر را شاد کرده بود. حرکت این کاروان تا ساعت‌ها ادامه داشت، گویی هیچ‌کس نمی‌خواست این شب تمام شود.

همدلی در روز‌های جنگ، رسواترین پاسخ به دشمن

این روز‌ها بعضی می‌گویند تحریم، بعضی می‌گویند جنگ، بعضی می‌گویند گرانی. اما مردم ایران هر شب در میادین حاضر می‌شوند. از شب‌های قدر تا نوروز و حتی زیر بمباران دشمن و باران رحمت الهی. حالا پس از ۲ کاه در شب میلاد امام رضا (ع) آنها با حضورشان یک جمله ساده، اما کوبنده فریاد می‌زنند «ما هستیم، ایستاده‌ایم و چراغ همدلی مان را هیچ طوفانی خاموش نمی‌کند.» 

چراغانی و حضور پرشور مردم در شب گذشته، به پاس همین روز‌های همدلی بود. میلاد امام رضا (ع) بهانه‌ای شد تا دل‌ها یکی شود و دشمن بیش از پیش در برابر ۹۰ میلیون ایرانی سرافکنده بماند.

منبع: فارس