باشگاه خبرنگاران جوان- شهادت میراث خانوادگی ماست؛ این تازه اول کار ماست؛ این جمله را پدر شهید محمد محمدزاده سورکی محکم می‌گوید، پدری که نه از پشت قاب عکس شهیدان که از متن یک خاندان عاشق جبهه و جهاد سخن می‌گوید؛ خانواده‌ای که دو عمو شهید داده دو عمو و پدربزرگ جانباز دارد و حالا جوان ۲۰ ساله‌شان را هم در مسیر دفاع از وطن تقدیم کرده‌اند. 

محمد سرباز ۲۰ ساله مازندرانی تازه‌ترین حلقه این زنجیره است؛ زنجیره‌ای که از سال‌های دفاع مقدس تا امروز امتداد پیدا کرده است.

برای بسیاری خبر شهادت یک جوان فقط یک تیتر تلخ است، اما برای این خانواده شهادت ادامه یک راه و یک سنت خانوادگی است.

پدر شهید محمد محمدزاده سورکی می‌گوید: خودمان را وامدار انقلاب می‌دانیم و تا آخرین نفس در میدان هستیم.

کنار پیکر فرزندش به جای آن‌که از غم در هم بشکند رجز می‌خواند و احساس غرور می‌کند؛ روایتی شبیه همان صحنه‌های ماندگار تاریخ وقتی که داغ بزرگ با ایمان بزرگ‌تر گره می‌خورد.

وی در توصیف لحظه دیدار با پیکر فرزندش، فقط یک جمله کلیدی دارد؛ هنوز هم اشک نریختم و نخواهم ریخت؛ این تازه اول کار ماست.

محمد برای او فقط یک فرزند نیست نماد نسلی است که ادامه‌دهنده راه عمو‌ها و پدربزرگی است که یا با زخم جانبازی به خانه برگشتند یا نامشان در ردیف شهدا ثبت شد. 

پدر وقتی کنار تابوت فرزندش می‌ایستد تاریخ خانواده‌اش را مرور می‌کند؛ از جبهه‌های دهه شصت تا میدان‌های امروز.

حکایت امنیت ایران در نگاهش از همین غیرت‌ها می‌جوشد؛ از همین خانواده‌هایی که شهادت را «ارث افتخار» می‌دانند. 

در مراسم وداع نگاه‌ها بین چهره جوان محمد و صورت آفتاب‌سوخته پدرش رفت و برگشت می‌کند بین نسلی که رفت تا وطن بماند و نسلی که مانده تا پرچم این راه را روی زمین نگذارد. 

اینجا می‌شود فهمید که امنیت فقط واژه‌ای در گزارش‌ها و آمار نیست ریشه در دل‌هایی دارد که از کودکی با نام شهید و جانباز بزرگ شده‌اند و امروز وقتی نوبت خودشان می‌رسد با صدای بلند می‌گویند: 

شهادت میراث خانوادگی ماست، این تازه اولش است

منبع: فارس